Uit haar jasje gewaaid

Het wordt weer echt winterweer, dus tijd om de nodige voorbereidingen te treffen. Helaas is dit het enige wat we het laatste weekend van november kunnen doen, omdat we ook nog wat verplichtingen hebben rondom ons huisje. We vullen dus de zondag met de motor winterklaar maken en de watertank legen. Daarnaast trekken we nog hoezen om de lijnen om te zorgen dat ze niet doorslijten en sjouwen we de steigerpijpen die nog steeds aan dek liggen van boord.

Nieuwe hoesjes om de lijnen :)

Nieuwe hoesjes om de lijnen 🙂

En ja dan gaat het weer stormen. We checken nog even de lijnen en dan maar afwachten. Helaas komt Sebas op vrijdag met het nieuws dat de Sint het niet heeft gehaald tot onze schoenen, maar waarschijnlijk daarvoor voor al door de tent is gezakt met zijn paard. De tent is namelijk opengescheurd aan de voorkant. Onze schoenen zijn dit jaar dus voor de verandering weer eens gevuld met nog meer werk. Langzaam denk ik er toch echt over om de uitspraak koop een boot werk je dood in te lijsten. Nou ja, we gaan morgen maar weer eens kijken of we de tent kunnen maken. Sinds deze week is namelijk ook voor mij het gewone werkende leven weer begonnen, dus even snel naar de Birgitte rijden om iets te fixen zit er niet meer in.

Gelukkig is Sebas nog heel actief, want die schiet zaterdagochtend om kwart voor acht wakker en hoort dat het regent. Hij maakt me direct wakker met het nieuws dat we nu naar de Birgitte moeten want het regent. En de tent is niet dicht, dus die moet nu gemaakt worden. Ik vraag om zes seconden pauze (ja geen tien of vijf nee precies zes, nog steeds geen idee waarom. Maar je snapt wel, die blijft erin). Na mijn zeer korte pauze spring ik ook maar uit bed, verzamel m`n naaimachine en garen etc en na een snel ontbijt gaan we op weg. We ritsen het voorste deel van de tent los en improviseren met twee schraagjes en een plank een naaitafel op de positie waar de tent kapot is. Gelukkig blijkt dat alleen het stiksel er letterlijk uitgewaaid is. Dus met een beetje manouvreren van de naaimachine naar de naden toe is de tent in een uur weer gemaakt. Maar goed ook, want het begint weer te regenen. Sebas vind dat Multi Purpose (mijn voorletters zijn M.P) Steffen dat weer leuk heeft gemaakt. Dat had hij niet gedacht zo snel 😉 Als bedankje mag ik de rest van de dag iets rustiger aandoen en een beetje bijkomen van mijn eerste werkweek. Dus vul ik de dag met het huishouden. Sebas rommelt nog lekker verder aan boord en gaat verder aan ons kachelsysteem door ook achterin een radiator op te hangen en de slangen te leggen. Ook trekt hij de tent nog even verder strak. Dan komt hij ook gezellig naar huis, zodat we op tijd op weg kunnen voor onze Sinterklaasavond.

Tent uitgescheurd

Tent uitgescheurd

Multi Purpose Steffen

Multi Purpose Steffen

Op zondag ga ik zelf eerst roeien, maar als ik tussendemiddag aan kom op de Birgitte is Sebas daar alweer druk in de weer. Hij meldt mij dat alles rond de watertank leeg is en dat die dus wel even weg kan. Eerst maar even lunchen en nog wat spullen naar de opslag brengen en dan gaan we aan de slag. We zijn er beiden van overtuigd dat de tank op beugels staat waaromheen stalen spanbanden zitten die de tank op zijn plaats houden. Echter als we samen met volle kracht trekken aan de tank gebeurd er helemaal niks. Zo zwaar kan hij toch niet zijn? Zouden de beugels dan vastgeroest zitten aan de tank? Dan de beugels maar losmaken van de constructie daaronder. Wonder boven wonder draaien ook deze moeren en bouten nog, al is het soms met het nodige piepen en steunen (en kreunen van Sebas van het in een rotte hoek liggen en veel kracht moeten zetten). Maar na nog even slijpen zijn de beugels los van de constructie en gaan we door met operatie tank weghalen. We tillen hem nu zo op, maar wat is dat ding groot. We realiseren ons nu dat hij eigenlijk haast nergens naartoe kan. Hij kan sowieso niet naar buiten en kan alleen maar naar achter. Het gat naar voren is te klein. Dus we manouvreren hem over de motor naar achter en zetten hem daar aan de zijkant. We kunnen hierdoor nog maar net langs de werkbank. Ach dat stimuleert weer om op dieet te blijven. En dan is het stuk rondom de watertank leeg en staat de tank gruwelijk in de weg. Eigenlijk was het helemaal niet het plan om nu iets aan de machinekamer en de tank te doen, maar nu hebben we niet zo`n keus meer. Want om nu nog een keer met dat ding te gaan sjouwen hebben we niet zoveel zin in. Dus we besluiten om voor het leuk en om de motivatie erin te houden tussendoor even een stukje op te knappen en die hoek en de watertank dus te schilderen. Is er straks toch weer iets af. En dan gaan we wel weer verder met onze dekklus, want die neemt toch wel nog even in beslag. Als we dan naar binnen gaan tijdens het klussen hebben we heel even een mooi stukje om naar te kijken. Ook wel leuk. Tijd dus om verf uit te gaan zoeken.

Toch wel een beetje groot

Toch wel een beetje groot

Lekker veel ruimte in de machinekamer

Lekker veel ruimte in de machinekamer

Advertenties