Een Lamborghini

Doordeweeks zijn we `s avonds steeds aan het puzzelen voor een goed kachelsysteem voor in de Birgitte. Een CV met of zonder tapwater en hoeveel liter per minuut warm water moet hij dan geven? Kan je deze kachel aansluiten op een normale thermostaat en wat is het aanbod op markplaats? Zo puzzelen we wat af en uiteindelijk valt ons oog op een Lamborghini. Iets wat we wel grappig vinden, want hoe vaak kan je nu zeggen dat je een diesel Lamborghini gaat kopen? Dit is een iets te grote CV voor in de Birgitte (30kW) met tapwater. Maar ja, de prijs is ernaar om het eens te proberen. Het enige nadeel is dat hij helemaal in de buurt van Sneek te koop staat.

Gelukkig wordt dit probleem deels getackeld doordat vrienden ons vragen om als `expert` op een houten kotter te gaan kijken die te koop ligt in Zwolle. Dus we zijn dan al een stukje opweg. Op zaterdag gaan we dus op reis door Nederland. Waarbij Jan en Janneke voor ons nog even een kastje ophalen dat we ook op marktplaats hebben gekocht als keukenmeubel, voor als we tijdelijk aan boord wonen. Wij halen die dan `s avonds weer bij ze op en krijgen die met moeite in Sebas zijn auto. Niet omdat het kastje nou zo groot of zwaar is, maar de Lamborghini is dit wel! Die krijg je niet zomaar een stukje opzij. Waardoor het keukenkastje uiteindelijk over de voorstoel achterin beland en ik maar achterin ga zitten om alles op zijn plek te houden onder het genot van een heerlijke boederij lucht. Want de CV heeft altijd in de stal gehangen en dat is ook goed te ruiken!

Na de wereldreis op zaterdag willen we op zondag toch graag echt weer iets doen. Te beginnen met het uit de auto halen van de CV. Maar omdat die nogal zwaar is besluiten we dat het toch wel handig is om deze gelijk op een ‘hondje’ te zetten. Helaas ligt deze nog in ons eigen huisje. Dus rijdt Sebas die kant op en ga ik alvast naar de Birgitte om weer een stukje te breeuwen. Als Sebas weer terug is begint het avontuur. Want het hondje is natuurlijk niet zo hoog als de auto, dus we zullen toch even moeten tillen. Na een paar keer proberen en wat draaien, besluiten we dat als we snel tillen het wel moet gaan. En gelukkig dit gaat net en onze ruggen leven nog redelijk.

Dan kunnen we ons kastje ook eens goed bekijken en dat ziet er voor €10,- nog niet zo slecht uit. Maar dan moet die toch echt de Birgitte in. Vol goede moed laat ik hem zakken door de midden ingang en staat Sebas beneden klaar om hem aan te pakken. Maar hij loopt klem. Er zit maar één ding op. Hij moet uit elkaar. Gelukkig gaat dit vrij simpel. Binnen zetten we hem weer in elkaar en vul ik hem gelijk met de borden, bestek en pannen die al aan boord zijn. Opgeruimd staat netjes toch?

Nieuwe keuken ;-)

Nieuwe keuken 😉

De rest van de dag vullen we met breeuwen en Sebas met het maken van een balk voor het stuk dek dat hij er vorige week uit heeft gehaald. Aan het eind van de middag zijn we de harde wind en vooral het klapperen van de tent zat en gaan we naar huis om daar nog wat nuttige dingen te doen. Zo begin ik aan de herziene elektrische tekeningen in AutoCAD en maakt Sebas de Ampere en Volt meters in de elektrische kast die hij heeft meegenomen vanaf de Birgitte. En dan is ook dit weekend weer omgevlogen.

Houtwerkplaatsje Sebas

Houtwerkplaatsje Sebas

En is het al snel weer dinsdagavond, onze vaste klusavond. Deze keer besluiten we iets wat niet zo nuttig voelt, maar wel erg nodig is te doen. De opslag opruimen en voorzien van stellingkasten. We trekken dus kleren aan die stoffig mogen worden, want echt schoon is het daar niet en gaan aan de slag. Eerst ruimte maken voor de stellingen en ze dan in elkaar zetten. Helaas is dat ook deze keer weer een kriem, want sommige lippen zijn zo gebogen dat ze natuurlijk niet in de andere kant passen. Maar na wat harde klappen en veel gemopper zitten ze toch beide in elkaar en ruimen we ze netjes in. En dan hebben we ineens weer vloer beschikbaar en kunnen we zowaar zien wat we allemaal hebben. En ja dat is een boel.

De rest van de avonden vult Sebas met het maken van schakelingen met relais. Want zeg je Sebas, dan zeg je relais. Ik werk ondertussen verder aan de elektrische schema`s. Vrijdagavond worden die nog even door Jaap gekeurd en heb ik weer een lijstje met de nodige aanpassingen. Zaterdag vul ik de dag met naden vullen. Gelukkig kan ik weer een stuk afronden en is de zijrand aan stuurboord nu helemaal gebreeuwd. Behalve de stuiken en het stuk waar Sebas nieuwe stukken inzet. De stuiken vul ik nog zondagochtend. Daarna moet ik helaas aan het werk door mijn weekenddienst. Gelukkig zet Sebas wel vrolijk door en maakt hij mooie nieuwe stukjes dek. Ook installeert hij de meters in de walspanning kast. Iets waar we samen van genieten. Want we hebben nu bewegende dingen aanboord en zetten dus voor de lol licht aan en uit om de standen te zien veranderen. Waar je al niet plezier in kan hebben he?

Kast met meters!

Kast met meters!

Maandagmiddag neem ik vrij om mijn gemiste uren op zondag weer in te halen en begin ik vrolijk met het breeuwen van het `middendek`. Want het werk moet wel af he?

Creatief met breeuwsel deel II

Creatief met breeuwsel deel II

Advertenties

Jarig!

Deze week slaan we onze vaste klusavond even over. Ik ben gesloopt door een Basic Offshore training en Sebas voelt zich ook niet al te best. We stellen de volgende kluswerkzaamheden dus lekker uit tot het weekend. Die deze keer lekker lang is, omdat we maandag vrij hebben genomen. Dit betekent helaas voor Birgitte niet drie dagen klussen. Het doel is namelijk om zelf ook weer een beetje bij te komen. En Sebas heeft Nick belooft zaterdag te helpen met verhuizen. Wat hij graag doet, omdat hij ons ook erg heeft geholpen in het dok. Sebas gaat zaterdag dus naar Nick en ik werk de nodige achterstallige werkzaamheden thuis af. Zoals administratie en huishouden (moet ook weleens goed gebeuren). Zondag zijn we wel lekker op de Birgitte en schilderen we de nieuwe bezaansteun met lijnolieverf en het schot bij de motor. Die stond eigenlijk op het kluslijstje van Marjolein voor afgelopen weekend. Maar ze was zo FEIN bezig dat ze hier niet aan toe gekomen is. Wat wij niet zo erg vinden, want zo kunnen we gezellig verven! Helaas hadden we de vorige keer de verkeerde kleur wit gekocht. Dus mengen we eerst de verf op kleur door er gele lijnolieverf door te doen. Al vrij snel hebben we redelijk dezelfde kleur als waar het andere stuk van de machinekamer mee was geschilderd. Dus kunnen we aan de slag. We doen allebei een helft. Natuurlijk is Sebas weer eerder klaar. Maar al snel begrijp ik waarom. Hij heeft een veel grotere kwast, die echt veel sneller schilderd! Maar ja alle beetjes helpen zullen we maar denken en ik ben lekker bezig. Sebas schildert daarna vrolijk verder aan de steun van de bezaan en ik ga nog een paar breeuwmeters maken. Het dek moet immers toch ook eens af en Marjolein heeft vorig weekend heel wat naden leeggehaald, dus genoeg om te vullen.

Maandag is onze rustdag. We vinden het heerlijk om eens niet op tijd op te hoeven. Maar natuurlijk zijn we op tijd wakker en besluiten we langs het dok te gaan. Ik heb zondag nog snel wat foto`s uitgezocht van de dokperiode die misschien leuk zijn voor het dok om te hebben. Dus deze zetten we op een USB-stick en dan gaan we op stap. Het lijkt ons leuk om weer eens in het dok te kijken. Al is het nog steeds gek dat ‘ons’ dok bezet is. Maar in ons dok staat nu de Buffel en die willen we ook graag eens bezichtigen. Ze schijnt namelijk mooi ingetimmerd te zijn, dus we gaan op pad om ideeen op te doen. Helaas zien we als we bij het dok aankomen dat het wel erg rustig rond de Buffel is. Als we echter het terrein oplopen herkent Hans ons direct en nodigt ons uit voor koffie (thee). Zo kunnen we gezellig bijpraten met alle dokwerkers en door Hans hebben we daarna nog een hele leuke ochtend. Bedankt Hans!

`s Middags moeten we natuurlijk toch iets aan de Birgitte doen, dus Sebas gaat nog even naar haar toe om het schot te plamuren met stopverf. Maar daar heeft hij eigenlijk direct spijt van, want het werkt niet fijn en later blijkt dat het ook niet snel droogt en goed te schuren is. Doen we dus in ieder geval binnen niet meer. Ik werk nog even verder het blog bij en de administratie en samen knutselen we nog aan de electriciteitskasten. En dan begint voor ons toch ook gewoon weer het normale leven en gaan we weer werken.

Deze keer klussen we op woensdagavond, omdat de plamuur nog niet droog is en we dus nog niet kunnen verven. Op woensdagavond schilderen we nog een keer het schot. Omdat we hier vrij snel mee klaar zijn proberen we ook de kleuren die we als test hebben besteld op de balken en het plafond.

Tussendoor worden we nog gebeld door Jan. Rara waar belt hij voor? Ja, hij heeft een nieuwe ra voor ons uitgezocht! Na tijden zoeken in het bos heeft hij de perfecte lariksboom voor ons gevonden en omgezaagd. Er is dus een nieuwe ra in de maak!

foto 1 (6)

Daar staat ie in de zon

En dan ligt ie...

En dan ligt ie…

Op zaterdag houdt Sebas grote opruiming aanboord. Want in de loop der tijd verzamel je toch steeds weer meer dingen aan dek en ligt overal wat. Dus een grote schoonmaak zo nu en dan kan geen kwaad. Als ik klaar ben met werken kom ik aan het eind van de middag ook nog en maken we samen de bilge aan bakboord naast de motor schoon. Hierbij knuffel ik nog even met de motor. Doordat ik zo slim ben om op een vet spant te gaan zitten en zo dus mooi onder de motor glij. Gelukkig is Sebas weer de reddende engel en trekt hij me er weer onder vandaan. De bilge is erg vies en vet en we schrappen hem letterlijk schoon.

Terwijl ik zondagochtend aan het roeien ben schildert Sebas deze ook wit (de spanten, de huid laten we overal onbehandeld) en vervolgens maakt hij ook de andere kant schoon. Als ik terugkom van het roeien ga ik snel weer een stukje breeuwen, want door m`n moeder zijn er heel wat naden leeg en die moeten weer dicht worden! Aan het eind van het weekend is alles dus weer een stuk opgeruimder, de bilge is schoon en deels geschilderd en er is weer een stukje gebreeuwd. Ik zeg, we zijn goed bezig.

Lekker verven!

Lekker verven!

Op dinsdagavond breeuw ik weer verder en schildert Sebas nog een keer de bilge.

En dan is het weer een groot klusweekend. M`n ouders komen weer een weekend helpen, dus we maken weer een flinke kluslijst. Bestellen weer de nodige materialen, doen op vrijdag even het nodige huishouden en dan zijn we weer klaar voor een weekend hard klussen. Marjolein was de vorige keer zo fijn bezig, dat we hebben besloten dat ze dit deze keer vrolijk voort mag zetten. Dit vindt ze zelf ook geen probleem en dat hebben we het hele weekend geweten. Ze is niet te stoppen! Als we willen eten, moet ze nog even een naadje afmaken. En er zit nagenoeg geen overgang tussen het stofzuiger geluid en het Fein geluid. Het gevolg; ze verdwijnt stuurboord vóór nagenoeg uit het zicht. Dus de stuurboord rand is leeg en ook het middendek is grotendeels leeg. Ondertussen probeer ik haar breeuwend een beetje bij te houden, maar dat lukt natuurlijk niet. Wat niet erg is, want zo kan ik me de komende tijd lekker vermaken en hoef ik niet ook tussendoor nog naden leeg te halen.

Weer goed bezig!

Weer goed bezig!

M`n vader wordt ondertussen steeds een stukje dover en stoffiger binnen. Door mijn getimmer komt er namelijk allemaal zwart stof naar beneden en het maakt een rot kabaal. Hij is overigens de mooie kasten die al avonden in het huisje in elkaar zijn gezet door Sebas aan het ophangen en aansluiten. Met als gevolg dat we zaterdag aan het eind van de dag kunnen overschakelen naar een fatsoenlijke walstroomaansluiting die eindelijk netjes is aangesloten. We zijn helemaal blij!

De elektricien aan het werk

De elektricien aan het werk

Op zondag maakt Jaap ook de rest van de bekabeling nog netjes, zodat we ineens een hele hoge machinekamer hebben, omdat hier geen kabels meer hangen en dat we alle verlichting en alle andere dingen netjes met schakelaars op de kasten kunnen uitzetten. Dit weekend beleeft echter nog meer hoogtepunten, want Sebas vervangt het eerste stukje dek en freest en verwijderd nog andere stukken dek.

Aan vervanging toe..

Aan vervanging toe..

Dus even frezen met de nieuwe zelfgemaakte tool

Dus even frezen met de nieuwe zelfgemaakte tool

En dan een nieuw stukje..

En dan een nieuw stukje..

Beetje meer licht binnen, altijd handig ;-)

Beetje meer licht binnen, altijd handig 😉

Jaap kijkt op zondag ook nog naar de generator, want die regelt niet goed als hij belast wordt. Wij zijn een beetje bang dat we toch een te goedkope hebben gekocht. Maar zodra de kap open gaat ziet Jaap het gelijk. Het regelhendeltje loopt vast op een kabelschoentje. Het is dus zo geregeld. Daarnaast regelt hij hem nog wat beter af. Ook Jaap is niet te stoppen en wil nog even het hout opruimen wat voorin ligt. Aangezien mijn arm niet zo erg meer wil breeuwen gaan we samen aan de opruim en maken we een leuk houtzoldertje. Daarna lijkt de Birgitte weer een stukje groter omdat je nu nog verder naar voren kan kijken.

foto 3 (6)

Netjes opgeruimd!

Netjes opgeruimd!

Cees en Finy komen ook nog even langs om de vorderingen te zien.

En dan nog even het grote nieuws. Want zaterdag was het feest. De Birgitte is een jaar van ons! Wat gaat de tijd toch snel. We hebben dit idee nog helemaal niet en bedenken, dus tijdens het drinken `s middags wat er allemaal al is veranderd. We zitten nu in een leeg ruim, dat was een jaar geleden wel anders. Daarnaast zit je nu droog en drupt niet alles meer! Ze is geel ipv zwart en we hoeven niet elke dag meer te kijken of ze nog drijft. Kortom er is nog een heleboel werk te verzetten, maar we hebben ook zeker wat werk verzet! Dit vieren we dan `s avonds ook maar met een appelbol, terwijl we met Jaap nog even door de elektrische tekeningen gaan. Wat nog een heel gepuzzel is om dit goed te krijgen.

En dan doen we op zondagavond onze oogjes weer dicht na een druk klusweekend waarin weer een hele hoop is gebeurd. En dromen we over alles wat het afgelopen jaar is gebeurd en wat er de komende jaren nog moet gebeuren. Want het blijft veel werk, maar we zijn nog steeds gelukkig met dat we het avontuur zijn aangegaan en gaan vol goede moed de komende tijd tegemoet.