We houden vol!

Het is alweer een poosje geleden dat er nieuws was vanaf de Birgitte, maar dat komt zeker niet omdat er niks gebeurd is. Ondertussen hebben we namelijk een nieuw achterdek. Maar dat gebeurt natuurlijk niet zomaar.

Daarvoor gaan we eerst terug naar het weekend van 22/ 23 maart. Daarin ontstaan namelijk de eerste nieuwe planken voor het achterdek. Na veel passen en meten zijn de eerste nieuwe dekplanken daar en is het tijd voor weer een nieuwe klus voor ons: nagelen. Eerst moet er natuurlijk geboord. Worden waarbij Sebas op een testblokje eerst de goede voorboormaat bepaald. Dit blijkt niet veel af te wijken van de nageldikte. Als je te klein voorboord krijg je de nagel er echt niet in. Maar na wat proberen is de juiste maat gevonden en kan begonnen worden met nagelen. Waarbij je moet oppassen dat de nagel in de goede richting van de nerf staat, want een nagel is niet rond en anders splijt het hout. Het getik komt daarna niet meer alleen van mij, want Sebas doet een aardige poging om deze te overtreffen. Beide zorgen we voor een stevig dek, alleen heeft Sebas naar mijn idee veel sneller resultaat! Met alleen nagelen ben je er natuurlijk nog niet er moet ook nog gepropt worden. Tijd om onze mooie proppenboor te gebruiken. Proppen maken gaat het beste in de kolomboormachine, dus Sebas is even weg en komt na een tijdje vol trots terug met een bakje vol mooie proppen en epoxy om ze vast te lijmen. Ik leg m`n breeuwwerk even neer en kom hem helpen. Want aanslaan kan ik wel. Dus Sebas propt ze erin en ik sla ze aan en zo zijn we samen lekker op ons nieuwe dekje bezig en sluiten we het weekend leuk af.

Nieuwe balken

Nieuwe balken

Eerst even boren

Eerst even boren

Dan nagelen

Dan nagelen

En dan proppen!

En dan proppen!

Doordeweeks `s avonds is het tijd voor de finishing touch en haalt Sebas de kopjes van de proppen af. Eerst ouderwets met een beitel, maar dan springen er soms stukjes af en dat is zonde. Met de Fein blijkt het een stuk beter te gaan en krijgen we een resultaat waar we best trots op zijn.

Mooi glad ;-)

Mooi glad 😉

Zo werkt Sebas de twee weekenden hard door aan het achterdek, waarbij ik help waar ik kan en daarnaast naden leeghaal op het voordek en ze vervolgens weer vol breeuw. Helaas blijft het werk niet alleen bij het achterdek, want de opbouw achter is aan de onderkant op sommige plekken ook slecht. Aangezien het dek hier op uit komt moet hier ook iets aangedaan worden. Dus reconstrueert Sebas ook nog een nieuwe hoek van de opbouw. Zo vliegt de tijd voorbij en is het ineens het weekend voor Pasen. Een druk weekend voor ons. Niet omdat we nog harder moeten klussen, maar omdat hij in het teken staat van bezoek ontvangen. Beginnend bij mijn ouders die `s ochtends langs komen varen en besluiten even een uurtje mee te helpen. Wat mij erg goed uitkomt. De dieseltank is namelijk leeg en moet daarom nu geschilderd worden, omdat hij nu van zijn plek komt. De tankwagen komt namelijk binnenkort weer en dan moet hij dus klaar zijn. Even een haastklusje tussendoor dus. Zelf vind ik de afwisseling niet zo erg. Aangezien Sebas druk bezig is met het dek probeer ik het zoveel mogelijk alleen te doen. Maar de tank alleen van zijn plaats krijgen lukt natuurlijk niet, dus ben ik erg blij dat m`n ouders er zijn. Met z`n drieen hangen we de tank boven de motor, zodat ik hem kan schuren. Wel met m`n super kap op, want ik heb erg last van mijn benauwdheid en stof helpt daar natuurlijk niet bij. Als de tank hangt varen m`n ouders weer vrolijk verder en wordt het na de lunch tijd voor het volgende bezoek: Sebas zijn ouders met Joram. Z`n ouders zijn lekker op vakantie geweest en hebben daardoor nog helemaal niks van ons nieuwe dek gezien. Vol trots presenteren we deze dus. Daarna ruimen we snel op, want het is weer tijd voor wat socialiteit.

Dieseltank met hangcultuur

Dieseltank met hangcultuur

Nieuwe hoek in de opbouw

Nieuwe hoek in de opbouw

Op zondag krijgen we nog meer bezoek tussen het schoonmaken van de dieseltank en het schuren van de rest van de machinekamer en tank. Er komt een oud bemanningslid met zijn vrouw en dochter op bezoek. Zodra deze man de Birgitte ziet beginnen zijn ogen op een zeer herkenbare manier te glunderen. Erg leuk om te zien. Vol enthousiasme bekijken ze de hele Birgitte en wijzen ze aan waar ze hebben geslapen. De goede man heeft wel twintig jaar meegevaren en heeft dus wel wat verhalen. De dochter is ook een keer meegeweest en herkent ook het nodige. Helaas was de vrouw niet zo van het varen. Als verrassing krijgen we een echt Birgitte petje en een flesje rum. Die we thuis een mooi plekje geven en natuurlijk `s avonds een slokje rum proberen om de keel even schoon te branden. Ook krijgen we de fotoboeken van de reizen te zien. Waarop we een erg mooie foto van een zeilende Birgitte zien. Iets waar wij die nacht allebei van dromen.

De gezichten zeggen genoeg

De gezichten zeggen genoeg

Een plaatje om van te dromen!

Een plaatje om van te dromen!

Die zondag hebben we echter niet meer de tijd om te dromen, want de dieseltank en de ruimte waar die normaal staat moet geschilderd worden. Met man en macht schuren we eerst alles, waarbij natuurlijk de schuurmachine ermee stopt. Waardoor we op zondag in Rotterdam schuurpapier voor de andere machine moeten halen. En natuurlijk als we deze hebben gaat hij het spontaan na een paar klappen toch weer doen. Maar ja, zo kunnen we uiteindelijk wel samen schuren en redden we het nog voordat het donker is om samen ook nog alles te schilderen.

Doordeweeks schilderen we het `s avonds nog een keer, zodat alles snel weer terug kan.

En dan is het paasweekend daar. Ik weet nog goed dat we vorig jaar op eerste paasdag voor het eerst met de Birgitte voeren. We brachten haar toen van Hellevoetsluis naar Middelharnis. Een avontuur waar wij en volgens mij ook nog wel wat andere nog wel eens aan terug denken. Als ik een kromme lantaarnpaal zie zeker! Maar het meeste komt me deze keer naar boven; het wakker worden op tweede paasdag. We keken toen namelijk vanuit de Siquieres zo recht naar de Birgitte en dat is toch gek wakker worden, wetende dat dat bakbeest van ons is! We vierden dit toen met een paasontbijtje op de Birgitte.

Dit jaar ziet het paasweekend er anders uit. We wonen nu even niet zo dichtbij als vorig jaar bij de Birgitte, dus om onze honger iets eerder te stillen houden we het bij een paasontbijtje in huis en lunchen we dan maar op de Birgitte.

Op zaterdag kan ik `s ochtends in ieder geval niet zoveel doen, omdat ik m`n auto inruil voor een ander. Maar Sebas gaat wel gewoon hard aan de klus.Hij heeft de stuurinrichting nog verder uit elkaar gehaald en de cilinder goed schoongemaakt. Ook schildert hij nog een stukje van zijn nieuw gemaakt dek rond de stuurinrichting bruin. Dan ziet alles er straks weer netjes uit.

Als ik rond de lunch weer met de nieuwe bolide bij de Birgitte aankom moet daar natuurlijk eerst een stukje mee gereden worden. Onderweg zien we Nick en Sophie binnenkomen op een ander schip en we besluiten dus om even te stoppen en te zwaaien. Sophie is geinteresseerd in de lijnolieverf, dus nemen we ze even mee naar de Birgitte. Kunnen ze gelijk zien hoe ons projectje ervoor staat.

Na ze weer te hebben teruggebracht en te hebben geluncht is het voor ons ook tijd om weer aan de slag te gaan. We willen de brandstoftank weer terugplaatsen, maar dan moet het schilderwerk erachter wel klaar zijn. Dus we gaan weer lekker verven. Sebas maakt eerst nog even wat andere dingen af, dus ik begin met het schot. Maar al snel krijg ik versterking. Daarna zijn we moe, door alle korte nachten en drukke dagen van de afgelopen week. Dus besluiten we vroeg naar huis te gaan en nog even de nieuwe auto te poetsen. Want ja dat moet ook gebeuren toch?

Na een lekker paasontbijtje op zondagochtend, zijn we toch nog redelijk op tijd op de Birgitte. Waar ik begin met het achterdek breeuwen. Het is weer eens wat anders een nieuw stuk dek breeuwen. Helaas zijn deze naden wel echt helemaal leeg, dus even vullen zit er niet. Je blijft er breeuwkatoen inslaan. Maar het is dan wel direct goed.

Sebas maakt ondertussen de stuurinrichting weer helemaal compleet. Na veel moeite is er voor de cilinder een nieuwe kop gekomen. Nu moet deze weer even aan de cilinder. We leren echter weer dat op de Birgitte niks even is, want de kop wil niet zo ver op het schroefdraad van de cilinder draaien. Het schroefdraad blijkt net een beetje beschadigd te zijn, dus we gaan aan de slag met miniveiltjes en na wat pielen gaat het met copaslip toch helemaal in elkaar.

Tweede paasdag breeuw ik de laatste naden in het nieuwe dek vol. Sebas maakt de stuurinrichting weer verder op zijn plek. Ook plaatsen we de dieseltank weer terug en denken we samen nog even na over hoe we hem het beste vastkunnen zetten. Dan zit mijn weekend er weer op. Maar Sebas heeft hem lekker nog met een dag verlengd. Dus die gaat op jacht voor nieuwe hydrauliek leidingen met de juiste rvs koppelingen. Dit blijkt bijna een dag vullende bezigheid met een schikbarende rekening aan het eind. Maar zoals met Sebas afgesproken zullen we het daar niet meer overhebben; die wil het graag vergeten. Al hebben we het er al heel vaak over gehad. We pakken de slangen wel in een hoesje, zodat ze mooi blijven. Want dat zijn we wel waard. Als ik ze uiteindelijk zie, verwacht ik toch gouden koppelingen. Maar ja ze zijn echt van RVS…

En dan moeten we toch gewoon beide weer aan het werk en is het wachten op het volgende weekend. Gelukkig komt die snel. Alleen blijkt het voor mij een weekend te zijn waar ook in gewerkt moet worden. Dus de koningsdag gaat aan me voorbij. Gelukkig kan Sebas wel lekker naar de Birgitte en maakt hij de plinten voor langs de opbouw. Zodat we kunnen pekken en dan het achterdek helemaal af kunnen maken.

Zondagochtend vraagt de nieuwe auto even wat aandacht. Maar daarna is het tijd om het achterdek te pekken. Met een zeer mooi resultaat!

Een nieuw achterdek!

Een nieuw achterdek!

Advertenties