Soms zit het mee, meestal zit het tegen..

Een korte update net voordat we het dok weer in gaan…

Kan iemand ons vertellen waarom we ook alweer een houten schip wilde kopen? Dat is een vraag die de afgelopen tijd weer eens door ons hoofd speelde. Waarom denk je misschien, alles gaat toch voorspoedig? Het dek is bijna dicht, dus we kunnen bijna binnen beginnen en dan eindelijk aanboord gaan wonen.

Helaas de waarheid is anders. De afgelopen weken moesten we steeds al een beetje water pompen. In die periode regende het echter ook geregeld en aangezien we delen van het dek hebben weggehaald is het waarschijnlijk dat we regenwater binnen krijgen. Dus niks aan de hand, zou je zeggen. Ze is immers de hele winter dicht geweest, dus het moet wel regenwater zijn toch?

Maar ja, dan is het toch alweer een hele tijd droog en het waterpeil in de Birgitte stijgt gestaag! Pompen dus en dan de volgende dag weer kijken. En dan is het helaas weer schrikken. De bilge staat weer tot op de kielbalk vol.We kunnen maar één conclusie trekken: we zijn lek! Maar hoe kan dat nu?

Dit is allemaal al even geleden (24 juni wisten we het zeker, dat ze lekt). Ondertussen natuurlijk hard geprobeerd de oorzaak te bedenken. Allereerst door heel hard nadenken. Helaas blijf je dat `s nachts ook doen. En natuurlijk zoeken aan boord. Het meeste water komt achter naar binnen, dus daar ruimen we alles leeg, zodat de vloer eruit kan. Als die er eenmaal uit is worden we toch echt niet vrolijk. Je ziet namelijk straaltjes water lopen achter de spanten vandaan. En helaas op meerdere plekken. Zowel aan bakboord als aan stuurboord. In het midden lijkt alles droog te blijven. Dit is wel lastig te zien door het beton dat er gestort is, maar de bilge loopt hier niet snel vol, dus dit stuk moet haast wel goed zijn. Voor lekt het wel iets, want ook hier komt steeds water te staan, maar zeker niet zoveel als achter. Dus achter zitten de grote problemen.

De oorzaak kunnen we niet met zekerheid vaststellen. Het is in ieder geval duidelijk dat het zich niet vanzelf opgaat lossen en dat het in het water zeker ook niet gaat lukken. We moeten dus het dok in. Op woensdag ga ik dus maar weer een rondje regelen. Begint met het dok bellen. Gelukkig heb ik geluk en is Eugene de dokmeester aanwezig. Hij is ons nog niet vergeten en wil ons heel graag helpen met een plekje in het dok. Het is even puzzelen, maar uiteindelijk kan hij ons blij maken met een plekje op 14 juli in het dok voor drie weken. We staan dan in het kieldok samen met de vader van het ‘zeilmeisje’. Wat een service weer. Toch weer een klein beetje een zorg minder, want ondertussen heb ik als back up ook even de prijzen aangevraagd voor de dokken in Stellendam. Maar daar moeten we zoveel geld dokken! Dat zou echt een rampje zijn voor de toekomst van de Birgitte. Gelukkig hoeft dit dus allemaal niet en kunnen we naar ons vertrouwde dok in Hellevoetsluis.

Tot die tijd is het de Birgitte drijvende houden en zorgen dat we weer klaar zijn om het dok in te gaan. We zetten dus nog wat dekbalken vast die we al hebben gemaakt, zodat we van boven in ieder geval zoveel mogelijk dicht zijn. Ik begin nog met deze ook te breeuwen, maar helaas wil mijn arm echt niet meewerken en door de drukte op het werk is het energie gehalte ook niet zo hoog. We laten het dus maar even zo.

Helaas beperkt de pech zit niet tot de Birgitte. Sebas snijdt namelijk ook nog even een stuk uit zijn vinger op zijn werk. En komt met een hechting erin weer thuis. Dat maakt het klussen iets lastiger, omdat stoten en buigen erg pijn doet. Maar hij is een echte bikkel en gaat dus wel gewoon door. Maar ook dit is niet genoeg want een week later begeeft de drukgroep van zijn auto het ook nog, waardoor we ook nog even opzoek moeten naar een nieuwe auto. Hier maken we dan maar iets positiefs van door voor Sebas ook een Volvo uit te zoeken, iets wat hij al erg lang graag wil. We rijden nu dus allebei Volvo en zijn trots op ons Volvo autopark. Je moet ergens energie vandaan halen toch?

Dit weekend besteden we met echt de laatste voorbereidingen voor het dok. We halen het dek leeg ruimen overal grondig op. Testen de generator en zetten deze aan dek voor als we onderweg echt hard moeten gaan pompen. Zetten de koelkast binnen. Laten de motor nog even draaien. Zoeken de lange lijnen op. Bereiden de loodlijntjes voor. Stofzuigen het dek nog even, want ja we zijn dan wel zinkende maar dan kunnen we nog steeds netjes voor de dag komen toch? Zetten alvast een Volvo bij het dok en bekijken nog even ons dokplan. En dan is het wachten tot het droog wordt zodat de tent er ook af kan en we morgenochtend kunnen gaan varen om om 10 uur door de brug te gaan.

En dan maar hopen dat we snel zien wat er mis is onderwater.

Advertenties