Op het randje

Helaas is de vakantie alweer geruime tijd voorbij. Het wordt dus hoogtijd om even terug te kijken! Zoals jullie waarschijnlijk al verwachten hebben we natuurlijk niet stil gezeten. Laten we beginnen met het begin van de vakantie. Belangrijk bij een dergelijk project is om gemotiveerd en geïnspireerd te blijven. Dus zien we als begin van de vakantie geen andere optie als een paar dagen naar Sail Amsterdam te gaan. Deze gebeurtenis komt maar eens in de vijf jaar voor, dus veel kans om soort genoten van de Birgitte te zien is er niet. Dus pakken we ons koffertje en reizen we af naar Amsterdam om daar in de drukte te genieten van deze mooie schepen. Tussen al deze schepen komen er flink wat bekenden voorbij. Onder andere de Belem, waarvan we een foto van de Birgitte en dit schip hebben. Dus moet deze natuurlijk ook op de foto en ook een bezoekje worden gebracht. Na twee dagen in deze drukte besluiten we dat het tijd is om thuis weer verder te gaan aan ons eigen project in alle rust. Wel kijken we elkaar aan en denken we allebei hetzelfde. De volgende sail zijn we er weer bij, maar dan wel met Birgitte op het water en niet lopend op de kade. In de trein naar huis dromen we hierover verder. Ik zie mezelf al de hapjes maken voor onze zelf uitgenodigde gasten en zie ons `s avonds varen met allemaal lampjes in de optocht. Wel maak ik me in m`n hoofd nu al druk om alle mogelijke aanvaringen met al die bootjes en het manouvreren in deze drukte. Gelukkig stelt de schipper me gerust. Dat komt allemaal wel goed. Sebas stuurt wel en ik mag met m`n grote stootwil in de hand genieten van het spektakel. Lijkt mij een goede deal, dus we gaan ervoor. Over vijf jaar zijn we er varend bij!

De Bellem

De Belem

Maar dan moet Birgitje wel waterdicht zijn. Dus tussen de buien door in onze vakantie gaan we weer hard aan de slag. We willen graag zijrand helemaal afmaken en de rand op de zijkant zetten. Om dit te kunnen doen moeten we eerst de oplengers maken die we vorig jaar hebben weggesloopt. Dit zijn de ‘paaltjes’ die de rand waar je zo lekker op kan zitten omhoog houdt. Natuurlijk is dit zoals alles bij de Birgitte niet even appeltje, eitje. Nee eerst moet er goed hout worden uitgezocht. Dus gaan we maar weer eens onze houtvoorraad van een eerder gekochte veiling bezoeken. Oef dat valt tegen. Dat is er in de loop der tijd niet beter uit gaan zien. Maar gelukkig vinden we nog een paar goede balken en die slepen we met wat moeite weer naar voren. Daarna gaat Sebas met de kettingzaag aan de slag om ze enigszins in de goede vorm te krijgen. En dan volgt een proces van meten, door de van dikte bank, weer meten, stukje af zagen. Passen, kijken of alle hoeken goed zijn. Want natuurlijk is niks haaks. Weer zagen, weer passen. Ook passen is een kunst. Tussen wandputtings door, met krikje de rand omhoog en dan weer rustig laten zakken. Maar aldoende leert men, dus de tweede gaat al een stuk sneller als de eerste en de derde gaat bijna vanzelf. Nou ja bijna. In het dek frezen we de vorm van de oplengers uit en daar valt de oplenger dan mooi in en zorgt voor extra stevigheid. Vroeger liepen de oplengers helemaal door naar binnen en zaten ze daar vast aan de spanten. Dit willen we echter niet meer om lekkage en rotting te voorkomen. Bovendien kunnen we er niet bij zonder goede stukken weg te slopen. Vandaar deze oplossing. Als ze uiteindelijk passen zetten we ze met epoxy vast in het dek. En dan hebben we ineens na een jaar weer een stevige rand waar je gewoon op kan zitten zonder dat deze doorbuigt! Een feestje waard. Maar veel tijd hebben we niet, want het moet wel helemaal klaar dus beginnen we aan de lijst die hier weer tegen aankomt. Waaraan uiteindelijk de stootrand komt. Om deze rand te maken is niet gemakkelijk, omdat hij in alle richtingen gebogen moeten worden en ondertussen ook nog langs wandputtingen moet. Dus een groot gevecht met vele lijmklemmen en het krikje volgt. De aanhouder wint en uiteindelijk krijgen we de rand tot twee keer op zijn plek (eerst passen en dan nog een keer om vast te lijmen). En ja dan ziet het er toch wel echt mooi uit! Helaas is dat ook het einde van de vakantie, maar we hebben wel weer iets bereikt 🙂

IMG_5153[1]

IMG_5162[1]

IMG_5198[1]

IMG_5216[1]

Boven deze mooie rand komt een mooie verschansing, waarvoor we het hout al hebben liggen. Maar dit is nogal grof gezaagd, dus moet dit eerst door de vandiktebank en dan nog geschuurd en daarna natuurlijk nog geschilderd. Een taak die ik mij toe eigen. Met veel plezier gebruik ik de ‘nieuwe’ machine die onder andere een vandiktebank bevat. Een dag van vandiktebanken volgt en een paar zakken zaagsel verder zijn alle planken door de vandiktebank. Pfoe dat zijn er toch best veel!

IMG_5368[1]

IMG_5373[1]

Daarna volgt het schuren. Helaas gaat dit minder hard. Maar ja het moet gebeuren, dus we blijven vrolijk op lucht met de grote compressor schuren. Gelukkig is dit niet zwaar, dus kan ik dit even achter elkaar doen zonder dat mijn arm overbelast raakt. De hele dag gaat niet, maar een beetje afwisseling op zijn tijd is ook wel fijn. Dus daarna maar vast wat planken schilderen die al klaar zijn.

Ondertussen gaat Sebas verder met het maken van de volgende oplenger die we weg hadden gehaald en met de rand verder naar voren. Ook geven we de gieken en de gaffels hun laatste likje lak en worden de avond uurtjes besteed om hier alles weer op te monteren.

Nu maar even duimen dat het weer goed blijft, zodat we voorlopig verder kunnen met het dek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s