Het hou(d)t niet op

Het is al zo lang stil. Drijft ze nog wel?; zal je denken… Gelukkig wel, is het antwoord. Maar hoe gaat het dan? En ja dat is een verhaal op zich.

Wat misschien wel begint en eindigt bij onze gezondheid. Helaas heeft het met onze gezondheid het afgelopen jaar niet meegezeten. Melinda heeft echt maanden niks kunnen doen. Maar ook Sebas z`n gezondheid liet te wensen over, naast dat hij de zorg voor Melinda had. Gelukkig voelen we ons beide weer stukken beter en is het dus weer tijd om keuzes te maken. Want zoals we allemaal weten bestaat het leven voor het grootste deel uit keuzes maken. Maar ja wat kies je dan? Was de keuze voor de Birgitte in eerste instantie wel de juiste keuze? Kunnen we nog terug of zijn we dat punt al lang voorbij? En ook al zouden we de keuze hebben, houden we dan niet al te veel van ons scheepje om haar op te geven? Zoals jullie waarschijnlijk wel begrijpen is het niet makkelijk om zomaar even antwoord te geven op deze vragen en hebben dit heel wat discussies en sla

peloze nachten opgeleverd. Maar er moest een knoop door worden gehakt en dat hebben we dus ook gedaan.

Zoals je gewend bent van ons. We gaan door! Maar niet zo als we dat de afgelopen jaren hebben gedaan. Er moet wat veranderen. Het belangrijkste is dat we echt even een stap verder komen. Snel lukt ons dit niet zelf, dus besluiten we dat we het het geld meer dan waard vinden om een professionele timmerman in te huren. Wil je weten voor wat en hoe? Lees dan snel verder in het volgende korte jaaroverzicht.

Hoe ziet de Birgitte er nu uit? Vooral erg kaal. Kort na het vorige blog zijn we namelijk begonnen aan de achteropbouw als een beetje afwisseling voor het dek. Het eerste idee was deze op te knappen en de rotten plekken te vervangen. Maar zoals eigenlijk bij alles op de Birgitte ging dit niet geheel volgens plan. Bij het slopen van het eerste stukje rotte opbouw bleek er al snel meer rot te zijn en de constructie van de opbouw zo te zijn dat herstellen eigenlijk geen optie was. Dus met de hulp van Jaap en Marjolein die toevallig met de boot in de buurt waren was de opbouw in een paar uur van de Birgitte verdwenen. Oeps, dat ging even sneller dan gedacht en wat nu? Al snel kwamen de ideeën, want nu hij er toch af is. Waarom maken we hem dan niet anders en zo dat we binnen meer ruimte en licht hebben en ook met slecht weer vanaf binnen kunnen sturen en naar buiten kunnen kijken? En misschien kunnen we wel zorgen dat we beter in de douche kunnen staan? Kortom de engineering begon en een opbouw met stuurhut is bedacht. Nu nog even bouwen en tot in detail uitwerken. We beginnen met het bestellen van nieuw hout, want van het oude valt niks meer te maken, behalve mallen. Nieuw Lariks en platen voor het dak worden besteld en gehaald en hup aan de slag.

img_5573 img_5575 img_5722

img_6945

Nieuwe opbouw in de maak

Nieuwe opbouw in de maak

Helaas ging toen de gezondheid tegenwerken en kwam het werk zo goed als stil te liggen. En tot overmaat van ramp besloot er ook nog iemand om de Birgitte maar leeg te stelen en veel van ons gereedschap en materialen mee te nemen. Een veel dieper dieptepunt hebben we denk ik niet meegemaakt. Maar opgeven staat niet in ons woordenboek, dus schaffen we een container aan en richten deze in als werkplaats met het gereedschap wat we nog hebben. En beetje bij beetje vullen we deze weer aan met nieuw gereedschap. De nieuwe werkplaats is overigens wel superfijn. Want zo hebben we alle spullen bij elkaar en kunnen we deze ruimte na het klussen afsluiten. Een geluk bij een ongeluk zullen we maar zeggen.

Onze nieuwe werkplaats

Onze nieuwe werkplaats

In de tussentijd houden we de Birgitte vooral drijvende en gebeurd er niet zoveel. Tot we van de zomer de moed weer bijeen hebben geschraapt en de gezondheid het weer enigszins toelaat en we weer willen beginnen aan ons project. Het eerste wat je dan ziet is het dek, wat nog steeds niet af is. Vol goede moed beginnen we samen aan het vervangen van een stuk van de dekrand, maar na een paar uur kijken we elkaar aan en we zien in onze blikken allebei hetzelfde. We willen en we kunnen het niet meer en het moet gedaan worden. Zonder enige twijfel besluiten we dat het tijd is voor serieuze hulp van een professioneel iemand die dit karwei voor ons kan afmaken. Anders zijn we hier nog eeuwig mee bezig en vinden we het echt niet leuk meer. Gelukkig weet Sebas iemand en die sturen we nog diezelfde dag een mail.

Een paar weken later begint hij en wat is dat fijn! Helaas maak ik het eerste stuk niet bewust mee, omdat ik voor mijn werk offshore zit. Maar des te mooier is het thuiskomen. Weg zijn en bij terugkomst is de klus waar je het meeste tegenop zag gewoon al grotendeels gedaan. Want waar wij al maanden misschien wel jaren ondertussen mee bezig zijn wordt gewoon alsof het niks is in een paar weken gedaan. Ik had het nooit gedacht dat ik het fijn zou vinden als iemand anders aan ons scheepje zou klussen. Maar ik moet toegeven het voelt goed en het is heel fijn om zoveel vooruitgang aan boord te zien! Het is jammer dat het bodem van de portemonnee snel inzicht komt, anders zouden er nog wel meer klussen op de verlanglijst staan om uit te besteden. Maar ja dit is momenteel het enige haalbare, dus sparen we en klussen we zelf vrolijk verder.

We helpen de timmerman waar we kunnen om het zo goedkoop mogelijk te houden. Dus Sebas doet het sloopwerk (samen met zijn vader).

Sloopwerk

Sloopwerk

img_8316 img_8235 img_8319

En ik maak alle benodigde proppen (zo`n 400) en plaats deze en schuur ze weer af. Sebas helpt me hier gelukkig ook bij, want het zijn er wel erg veel en mijn armen zijn het er nog niet helemaal mee eens om weer vollop aan het klussen te gaan.

Een paar proppen :-)

Een paar proppen 🙂

Nog even schuren

Nog even schuren

En klaar

En klaar

Op dit moment is het gehele lijfhout (buitenste deel van het dek) inclusief lijst vervangen en is de helft daarvan gepekt en gebreeuwd. Nu even wachten op twee mooie dagen om ook de andere kant af te maken en jawel dan is het behalve de opbouwen en koekoek en luik voor dicht! Helaas kan de tent er dus nog niet af, dus bestellen we snel materiaal om deze nog even op te knappen voor zijn laatste herfst en winter. Want met een beetje geluk, en we vinden dat we dat ondertussen toch wel hebben verdiend, is de Birgitte aan het eind van de komende  zomer helemaal waterdicht en kunnen we eindelijk beginnen aan ons paradijsje binnen.

Het houdt dus niet op en we hopen jullie dus weer een heel stuk regelmatiger op de hoogte te gaan houden van de vorderingen.

De nieuwe scheepshond Roos!

De nieuwe scheepshond Roos!

Advertenties

3 thoughts on “Het hou(d)t niet op

  1. Wisten natuurlijk wel wat er gebeurde maar toch erg leuk om te lezen weer..en fijn dat positieve energie geeft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s