De moeilijkste keuze

Dat het leven niet zo loopt als je hoopt of verwacht, dat hebben we denk ik allemaal weleens ervaren. Dat gezondheid één van de belangrijkste dingen in het leven is en dat je er zuinig op moet zijn, dat weten we denk ik ook allemaal. Helaas maken die twee dingen samen soms dat je keuzes moet maken die je niet wil. En dat ervaren wij nu.

Na het schrijven van het vorige blog zijn we inderdaad met goede moed en vol enthousiasme weer begonnen aan het klussen aan ons droomschip. We hadden een fijne zet in de goede richting gehad door het werk van de timmerman. Ook hebben we het tempo aangepast om te zorgen dat we het misschien wat langer vol zouden houden. Maar helaas, al heel snel ging het weer minder met de gezondheid van mij en stond Sebas er grotendeels alleen voor. En dan is de Birgitte, ondanks haar schoonheid en potentie, een te groot project en wordt het tijd om keuzes te maken en verder te gaan denken. Als mijn gezondheid zo kwetsbaar is willen we dit dan de komende jaren op de proef blijven stellen en de druk van het project grotendeels op de schouders van Sebas laten komen?

Als je rondloopt met deze vraag, dan ga je al snel terugdenken hoe het allemaal begon. Beide zien we dan de Birgitte nog met masten liggen in de haven van Hellevoetsluis en zien we ons in gedachten aan boord stappen voor de eerste bezichtiging. Binnen regende het toen net zo hard als buiten. Maar we waren beide opslag verliefd en wilde haar hebben. Dit zou ons droomschip en ons thuis worden. Helaas konden we haar niet betalen. Een paar maanden later kregen we bericht dat ze gezonken was. Met tranen in onze ogen zagen we haar half onderwater liggen. Een geluk bij een ongeluk, want nu konden we haar wel betalen omdat de eigenaar ervan af moest. Met een roze bril met ik denk hele dikke glazen hebben we haar toen gekocht. En toen begon het pas! Tjonge wat hebben we in de afgelopen vier jaar veel meegemaakt. We zien ons haar met familie en vrienden leeghalen en van binnen helemaal strippen. Haar drogen met een bouwdroger. Liters water kwamen uit het hout. Maar ze moest droger om het dok in te gaan, want daar zou de echte makeover beginnen. Dit lag op schema tot de verschrikkelijke avond waarin we houtworm ontdekte. Weer met tranen in onze ogen dropen we toen af naar huis. Wat nu? Maar opgeven dat konden we niet. Dus dan maar begassen. De eerste keer dokken was voor eens één van de mooiste periodes in de afgelopen vier jaar Birgitte. Wat een mooi gezicht om ons schip in dat mooie dok te zien staan. En wat was het fijn om daar aan te werken met al die mensen die onze droom begrepen en ons graag een handje verder hielpen. Al betekende dit dat ze de volgende dag niet meer konden lopen van de spierpijn of bijna niet meer konden werken omdat ze de blaren op hun handen hadden staan. Maar wij waren zelf super blij met deze hulp en gingen zelf ook tot het uiterste om te zorgen dat ze een paar weken later trots het dok weer uitvoer, niet meer zwart maar geel en met veel minder pompen aan. Want ze moest dan nog wel even wennen aan weer water tegen haar romp en een beetje uitzetten, maar lekken zoals ze deed toen ze erin ging dat deed ze niet meer! We genoten van deze dag, al was Sebas letterlijk ziek van vermoeidheid. Vanaf nu zou het alleen maar beter worden en zouden we gaan opbouwen. Helaas loopt het leven niet zoals je verwacht en hadden we natuurlijk nog meer tegenslagen. Die uiteen liepen van houtworm in de mast tot het weer lekken van de romp en met spoed het dok in moeten. Ook van deze tegenslagen hebben we ook altijd weer wat moois kunnen maken. Met een goede grap kom je ver of met steun van lieve vrienden en familie. Maar ja dan komt toch het punt gezondheid weer om de hoek kijken. Helaas helpt daarbij een goede grap niet (al zorgen grappen er wel voor dat we lachend door blijven leven) of een knuffel van een lief iemand. We zouden willen dat er zo`n simpel medicijn was om te zorgen dat we het lichamelijk aan zouden blijven kunnen dit project. Want we willen zo graag onze droom verwezenlijken.

Maar zoals je misschien al wel tussen de regels door begint te lezen; hebben we een keuze moeten maken die eigenlijk voor ons onmogelijk was, maar toch moest. We kiezen voor gezondheid, want met onze gezondheid moeten we nog heel ons leven doen en daar moeten we zuinig op zijn. Dit betekent dat we onze droom moeten opgeven. Jullie mogen best weten dat dit ons slapeloze nachten en verdriet heeft opgeleverd en dat het nog steeds erg moeilijk is om dit te accepteren. Maar we weten wel dat dit de beste keuze is en staan er beide achter. We moeten niet ten onder gaan aan onze droom verwezenlijken en er uiteindelijk dan helemaal niet meer van kunnen genieten. Het is belangrijk dat we genieten van het leven en de beste gezondheid hebben die we kunnen hebben en niet continue aan het vechten zijn.

Kortom, met heel veel pijn in ons hart gaan we Birgitte proberen te verkopen. We hopen uit het diepste van ons hart dat er iemand anders net zo verliefd op wordt als wij en ervoor gaat zorgen dat ze afkomt en lekker kan gaan varen in de toekomst. Want het is en blijft een super mooi schip, waar we ook altijd van zullen blijven houden!

Wij houden de mooie herinneringen en de vele levenslessen die we hebben geleerd door dit project in de afgelopen jaren. Ze heeft ons veel geluk, maar ook verdriet gebracht. Maar ze heeft ons zeker geleerd dat we een stel zijn dat je niet zomaar uit elkaar krijgt en dat altijd samen door zal gaan. Dus dat doen we nu ook. Weliswaar gaan we ons settelen aan land, maar dan wel op onze manier en natuurlijk samen (en onze lieve hond Roos). Tot het zover is en tot de Birgitte een nieuwe eigenaar heeft gevonden klussen we natuurlijk wel door, want we zouden graag willen dat ze als varend casco op eigen kracht straks bij ons wegvaart opweg naar nieuw geluk.

Lieve vrienden, familie en blog volgers, bedankt voor alle steun en hulp in de afgelopen jaren. Zonder al die hulp waren we nooit zover gekomen en hadden we niet zoveel mooie herinneringen. Bedankt!

O ja mochten jullie iemand weten voor onze Birgitte, dan horen we het natuurlijk graag en mogen ze altijd contact met ons opnemen.

Advertenties

9 thoughts on “De moeilijkste keuze

  1. Ik begrijp hoe moeilijk dit voor jullie is, vanaf het moment dat Sebas de tekening liet zien, het zinken en het kopen. Denk dat jullie een verstandige keuze maken en hoop dat jullie een liefhebber vinden. Die is er vast wel

  2. Moeilijk, maar zoals je het omschrijft de enige realistische mogelijkheid… Bittere pil, maar wel duurzamer voor jullie zelf!
    Hopelijk komt Birgitte straks in goede handen, zodat dat nog wat rust geeft. Dan weer vooruit kijken 🙂
    Sterkte,
    Jasper en Wendy

  3. Ik begrijp hoe moeilijk het is voor jullie om tot deze beslissing te komen.
    Heb regelmatig jullie blog gevolgd ,en weet hoeveel tijd en energie jullie er ingestoken hebben.
    Ik heb heel veel bewondering voor jullie, hoe jullie het weer op pakte als er weer een tegenvaller
    was. Wij wensen jullie heel veel sterkte bij de eventuele verkoop en wat er verder op jullie pad komt.

  4. Mooier had je het niet kunnen opschrijven.. grote stap naar verwerking en ruimte in jullie hoofd! xxxxxxxxxx

  5. Beste Melinda en Sebas, met veel bewondering en respect voor jullie moed en doorzettingsvermogen heb ik jullie aan de zijlijn gevolgd. En nu, wens ik jullie, met nog meer respect en bewondering voor de moeilijke keuze die jullie gemaakt hebben, een hele mooie toekomst. Veel geluk samen in alles wat jullie nog gaan doen en op jullie pad komt. Groetjes, Monica van Beek

  6. Dag Melinda e Sebas. Ik dacht dat gaat lukken in vijf jaar,ik heb de berichten altijd graag gelezen maar jullie hebben gekozen.Ik hoop de Birgit nog een keer tezien.
    Het gaat juli goed, wie weet een keer met een ander schip in het droogdok.
    Hartelijke groeten van Eugène

  7. Dat is echt balen zeg, wat zal dat inderdaad een moeilijke beslissing zijn geweest, om je droom op te geven, vreselijk. Je hebt het heel mooi omschreven en , ja je hebt gelijk, gezondheid is het aller belangrijkste en daar moet je je hele leven nog mee door, maar ik heb een ontzettende waardering voor jullie beslissing, maar ook waardering voor jullie beslissing om met deze klus te beginnen. pet je af. Het ga jullie goed.

  8. Beste Melinda en Sebas,

    Jammer, jammer dat jullie hebben moeten besluiten om jullie droom, die zo mooi leek te worden, op te geven!

    Maar, zoals je schrijft, gezondheid gaat boven alles!

    Het is erg te hopen dat al jullie inspanningen en investeringen toch niet helemaal voor niets zijn geweest en

    dat er een koper kan worden gevonden die al dit werk op waarde weet te schatten en een reeële prijs voor de Birgitte wil geven!

    Wij wensen jullie veel sterkte met het verwerken van deze grote tegenslag, en hopen dat jullie je dan maar op een mooi plekje op het vasteland

    kunnen settelen.

    Hartelijke groet van tante Cock en oom Gijs

  9. Hoi Melinda en Sebas,

    Wat jammer dat jullie je droom en droomschip moeten laten voor wat het is.
    Het is jullie door iedereen zo gegund! Jullie blijken gelukkig zo sterk te zijn en zoveel moed te hebben dat je ook deze stap zet. Petje af! Het is een deel van jullie leven geworden en de tegenslagen zullen mettertijd verbleken en de mooie herinneringen blijven.
    Deze stap zal ook opluchting brengen. En ook al ga je voorlopig op land wonen, jullie zullen toch altijd bootjesmensen blijven.
    Wij hebben genoten van jullie verhalen over de Birgitte en denken nu terug aan het uitvaren van het droogdok en de oversteek naar Middelharnis. Was mooi!
    Veel geluk en tot snel!

    Paul, Yvonne, Jules en Sivy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s